O ADN cambia en cada xeración.

Non hai dúas persoas que saquen as mesmas conclusións ao leren un mesmo libro, xa que cada unha interpreta as frases dacordo cos seus recordos e a súa forma de pensar. Cos xenes pasa algo parecido: aínda que case todas as células dunna mesma persoa compartan a mesma información, hai una gran variedade que se diferencia precisamente no xeito de ler as secuencias dos xenes.

As células len unha cousa ou outra en función da epixenética, un conxunto de etiquetas do ADN e de mecanismos de regulación que encenden e apagan xenes. Por exemplo, as células do ril non len a información das células dos ósos. Isto é moi importante e complexo durante o desenvolvemento embrionario, un proceso no que se pasa dunha célula «pouco regulada», a un organismo composto por moitos tipos celulares e máis regulado. Un grupo de investigadores da Universidade de Cambridge describiu con exactitude como nun momento dado algunhas células do embrión se resetean e perden as marcas epixenéticas. O estudo, publicado na revista «Cell», describe como se reprograman as células xerminais do embrión, que permitirán xerar os gametos, e ademáis suxire que algunhas zonas do ADN non se resetean para evitar que algunhas secuencias produzan enfermidades.

Os investigadores cren que as células xerminais son reprogramadas entre a segunda e a novena semana do desenvolvemento embrionario. Durante ese proceso, unha rede de xenes actúa para resetear los patróns de metilación do ADN. Isto permite entender o funcionamento das células.

A célula resultante da fecundación sofre un reseteo do seu epixenoma e pode converterse en cualquera outra célula. A medida que se desenvolven as células, diferéncianse e adquiren o seu propio código epixenético. Pero nun momento dado, algunhas vólvense resetear para no futuro permitir que o novo individuo produza gametos, tratando de silenciar los xenes perxudiciais.

Ahora, os investigadores atoparon que o 5% do ADN das células non se reseteaba e que permanecían coas súas esposas epixenéticas, coma se fora importante que pasaran dunha xeración a otra sen sufrir cambios. Curiosamente, ao analizalas, atoparon que estas secuencias de ADN estaban asociadas a xenes neuronais e a fenómenos como a esquizofrenia, os desordes metabólicos e a obesidade.

Os investigadores sospeitan que se unha pequena parte dos xenes das células xerminais primordiais non sofren o seu reseteo epixenético é por algún motivo. Opinan que quizáis sexa porque estén silenciando secuencias de ADN que ao liberarse das súas esposas poderían ter efectos negativos sobre o organismo.

Despois de secuenciar o xenoma e analizar as súas metilacións en embrións humáns, os investigadores atoparon que unha boa parte destas rexións que non se resetean correspóndense con ADN basura. Este comprende a metade do xenoma humano e ten un importante papel na epixenética e no patrón de regulación dos xenes. Pode actuar coma un motor da evolución e ter efectos beneficiosos, pero tamén negativos, xa que pode interferir no funcionamento dos xenes. Por iso hai que seguir investigándoo.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Salir /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Salir /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Salir /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Salir /  Cambiar )

Conectando a %s